فواید خــــــــــــــــــــــــــــــــر!!!

khar

این حیوان عالی مقام را می توان با اندک تفکری دریافت. از میان حیواناتی که پروردگار حکیم آفریده است همین خر مورد بی عدالتی و ستم واقع گشته که بسی جای تاسف و تاثر دارد.

این حیوان نجیب فوایدی دارد بس گران مایه و ارزشمند که از دید بسیاری دور مانده. خر حیوانی است صبور و با وقار که نمونه آن را کمتر می توان یافت. می پرسی چرا؟ کافی است امتحان کنی. هر قدرهم که بارش

کنی دم برنمی آورد و زبان به اعتراض نمی گشاید که مبادا گوش صاحب مهربانش آزرده شود و از کاه و یونجه اش بکاهد. آخر او می داند که  بشر موجودی کینه ای و نافهم است و معنی سنگینی را نمی داند و بدتر از آن خود را با حیوان در می اندازد و مقابله به مثل می کند که چه: پدر سوخته! با صدای انکر الاصواتت روح لطیف و حساس مرا می آزاری!و بعد حالا نزن و کی بزن و هر چه فحش ناموسی است نثار خواهر و مادر خر مادر مرده می کند.

البته در این میان پیدا می شوند خرانی که در مقابل ظلم و جور ساکت نمی مانند و چنان جفتکی به صاحب می زنند که نام و نشان فراموش کند و از کرده پشیمان شود. آخر دستت بشکند که حیوان زبان بسته را میزنی ناز شصتت جناب خر که حق ظالم را کف دستش می گذاری که خداوند عزو جل خود فرموده است سکوت در برابر ظلم خود گناهی است نابخشودنی.

با این حال باز هم صاحبش را سواری می دهد گوش به فرمان اوست تا هر کجا می خواهد ارباب را حمل کند.تصدیق می فرمایید که این چنین فروتنی را در کمتر حمالی می توان یافت!!

از نیرو توانش که بگذریم شیری دارد پر خاصیت که برای علاج حصبه و یرقان مفید است. چه بسیار کره خرانی که شیر حقی شان از آنها دریغ شد در شکم کره انسان ریخته شد تا تندرست گردد و بیشتر بد مستی کند. همچنین مدفوعی دارد عنبرنسارا نام که سود بسیاری دارد برای درد ها و بیماریهای زنانگی که شرح کامل آن را می توانید از عطاری ها و و کتب طب دریابید.

حال خود قضاوت کنید که این موجود گران بها چگونه مورد بی مهری وبی عدالتی بشر قرار گرفته است. درهرجایی نامش را به تمسخر بر زبان می رانند و برای توصیف کودنی ها و بیشعوری  خود از نامش بهره میگیرند. تا حد مرگ بارش می کنند و ناسزا می گویندش و هراز چند گاهی شلاقی می زنندش نامردانه که صدای زجه اش دل هر رنج کشیده ای را به درد می آورد.

حال در خود بیندیش انسان!خود را جای خر قرار ده.شاید در دل به نویسنده فحش می دهی که تو خود انسانی و این خزبلات چیست که می بافی اما خداوند خود در قرآن می فرمایند: درخلقت شتر بنگر. حال شتر که جای خود دارد ،تو در خلقت خر بنگر.

خر اینسان فایده دارد و خدمت رسانی می کند و تو چه فایده ای داری؟؟ در زمانه ما بسیارند خرانی انسان نما که قد خر هم نمی فهمند و تازه برای خویش کلاس می گزارند و افاده های انچنانی می آیند که بیا و ببین. اما دریغ از یک ارزن خاصیت!!

آری خر بودن به جای خویش نیکوست اما نه برای همچون تویی که انسانی و بلا نسبت خلیفه الهی. کاش هر کدام از ما فلسفه خلقتمان را دریابیم تا جایگاهمان با دیگر موجودات از جمله خر اشتباهی نگردد.هرچند که خر بودن صد بار شرف دارد به اینگونه انسان بودن.

که حضرت مولانا می فرمایند:

همی میردت عیسی از لاغری              تو در بند آنی  که خر پروری

 چه زیباست که صفت خر بودن را به صاحبش وا نهیم و وجود شایسته خویشتن خویش را دریبایم. آنگونه که شایسته اش هستیم.